Επιστροφή στην ύπαιθρο

Διερχόμεθα καιρούς χαλεπούς. Έχω την αίσθηση πως η πείνα θα επιτεθεί απότομα και θα βρει πολύ κόσμο απροετοίμαστο. Εύχομαι φυσικά, μετά από κάποια χρόνια να διαβάζουν αυτές τις αράδες κάποιοι και να χαμογελάνε ειρωνικά, επειδή τίποτα άσχημο δε θα έχει συμβεί.

Το 2008 οι 20 ισχυρότερες οικονομικά δυνάμεις του πλανήτη, πήραν αποφάσεις για εμάς, χωρίς εμάς.   Όμως αυτό που πολλοί αποκαλούν παγκόσμια τάξη πραγμάτων, δείχνει να αλλάζει καθημερινά και τα πράγματα να παίρνουν απότομες στροφές, με στόχο την εξαθλίωση των μεσαίων και των πιο αδύναμων κοινωνικά ομάδων (οι οποίες αποτελούν  και τη συντριπτική πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού) και να ενισχύεται η θέση των ισχυρότερων.

Ακόμα και η διατροφή του λαού κατευθύνεται από παγκόσμια κέντρα. Τροφές μεγαλωμένες με «παρά φύσει» τρόπους καταλήγουν στα πιάτα μας καθημερινά και τα νοσοκομεία γεμίζουν από ασθενείς που νοσούν από την επάρατο, αδυνατώντας να αποδείξουν την πηγή του κακού. Τα marketsδέχονται από τους παραγωγούς μόνο τα ομοιόμορφα καλογυαλισμένα φρούτα, χωρίς τα σημάδια που σε κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να έχουν. Οι παραγωγοί  με τη σειρά τους δηλητηριάζουν τις σοδειές τους με πανίσχυρα φάρμακα και μαζί μ΄ αυτές δηλητηριάζουν τους καταναλωτές, αλλά και τη μάνα γη, η οποία για να αποδώσει ίδια σοδειά τον επόμενο χρόνο, θα χρειαστεί περισσότερη ποσότητα φαρμάκων.

Φταίμε. Μη πει κανείς πως δε φταίμε κι εμείς. Είτε αυτοί είναι οι γονείς μας, είτε οι παππούδες μας, είτε εμείς οι ίδιοι. Εγκαταλείψαμε την ύπαιθρο και μαζευτήκαμε στην πόλη αναζητώντας μια καλύτερη και ποιοτικότερη ζωή. Ας βάλουμε τα πράγματα σε μια συλλογιστική βάση κι ας αναρωτηθούμε. Ποιο  είναι το καλύτερο, ποια  είναι η ποιότητα; Τα καυσαέρια της Αθήνας, Θεσσαλονίκης , Πάτρας; Το άγχος της καθημερινότητας για το μεροκάματο του τρόμου; Οι γρήγοροι ρυθμοί;  Τρέχουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ για να προλάβουμε κάτι που πραγματικά δε ξέρουμε!  Το πράγμα βέβαια άρχισε να γιγαντώνεται από το 2009 και μετά, αλλά ο κόσμος αντέδρασε μηδενικά ή ελάχιστα. Περιμένουμε κάθε μέρα το επόμενο χαράτσι, την επόμενη απόλυση, την επόμενη βλαπτική μεταβολή σ΄ αυτό που μάθαμε να ονομάζουμε ποιότητα ζωής. Με την απάθεια μας όμως, το μόνο που κάνουμε είναι να ενισχύουμε τις βλέψεις των ολίγων, που μας θέλουν ταπεινούς υπηρέτες των ανεπτυγμένων, παρέχοντας πάμφθηνες υπηρεσίες και αγαθά, μη μπορώντας να απολαύσουμε τη χώρα μας, ίσως την πιο όμορφη χώρα σ΄ αυτό τον πλανήτη, αλλά και την πιο άτυχη συνάμα.

Αντίδραση. Τώρα. Το δυσκολότερο κομμάτι είναι η απόφαση. Ας αφήσουμε την πόλη. Ας στραφούμε στο χωριό. Όσοι από εμάς έχουμε τη δυνατότητα να το κάνουμε. Σίγουρα είμαστε πολλοί. Για όσους δεν έχουν, τα πράγματα θα είναι πιο εύκολα όταν αποκεντρωθεί η πόλη.  Πόσο δύσκολα θα είναι στην αρχή; Σίγουρα θα είναι. Μπορείς όμως να το κάνεις σταδιακά. Βήμα – βήμα. Προετοίμασε τη γη. Φτιάξε υποδομή για νερό. Κλάδεψε τα δέντρα. 

Το στάβλο για τα ζώα, μια αποθήκη για τις σοδειές σου, το σπιτάκι να έχει τα βασικά. Κάνε επαφές με τους γείτονές σου. Ο Θεός κι ο γείτονας λέγανε παλιά. Θα τον βοηθήσεις και θα σε βοηθήσει. Απόκτησε αυτάρκεια. 

Οι γέροι θα είναι οι μεγαλύτεροι σύμβουλοι στα της υπαίθρου. Μπορούν και θέλουν να προσφέρουν με τη γνώση τους. Για τα παιδιά μην ανησυχείτε. Είναι ευπροσάρμοστα, αρκεί να τους δώσετε να καταλάβουν πως αυτό πρέπει να γίνει.

Ακόμα και στην ακραία περίπτωση που δεν θα υπάρχουν χρήματα, ή αυτά δεν θα έχουν καμία δύναμη, τα αγαθά του αγροκτήματός σας, θα αποτελούν εξαιρετικά ανταλλακτικά μέσα για να συμπληρώνουν τις ελλείψεις τους δικού σας σπιτικού.

Κάποια στιγμή που θα έχουν μπει τα πράγματα σε μια σειρά, θα καταλάβετε και τη διαφορά της ποιότητας ζωής. Του καθαρού αέρα, της γνήσιας καθαρής νόστιμης τροφής, αλλά και της ανθρώπινης επαφής που χάθηκε τώρα πια. Παλιά υπήρχαν χίλιοι λόγοι για να σμίγουν στα σπίτια τους οι άνθρωποι για να χαίρονται τις χαρές τους και να συμμερίζονται τη λύπη αυτών που το χρειάζονταν. Σήμερα όχι. Η επιστροφή στην ύπαιθρο θα μας χαρίσει χρόνια ζωής, θα μας βοηθήσει να επιβιώσουμε από τα κακά που μάλλον σύντομα θα ταλαιπωρήσουν πολύ κόσμο, αλλά το σπουδαιότερο είναι πως θα ξαναγίνουμε άνθρωποι.

Δε θέλω να περιμένω μια καλή νεράιδα, που μπορεί να μην εμφανιστεί ποτέ. Θέλω να αντιδράσω μόνος μου. Σήμερα. Τώρα.

Κι αν αποτύχω, θα μπορώ να περηφανεύομαι πως τουλάχιστον  προσπάθησα……..

Από το www.ftiaxno.gr

Έκδοση μελισσοκομικού βιβλιαρίου

Το μελισσοκομικό βιβλιάριο είναι υποχρεωτικό για όλους όσους έχουν  στην κατοχή τους τουλάχιστον δέκα (10) μελισσοσμήνη και έχει ισχύ για δύο χρόνια.  Η έκδοση του μελισσοκομικού βιβλιαρίου γίνεται δωρεάν από  τις Διευθύνσεις Αγροτικής Ανάπτυξης των Νομαρχιών.  Ακολουθούν οδηγίες και όλα τα βήματα που χρειάζονται για την έκδοσή του.  Παρέχεται επίσης πίνακας με τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις  της Ελλάδας και τους κωδικούς που έχουν οι μελισσοκόμοι τους (τα xxx στο EL xxx/nnn).  1. Βεβαίωση για κατοχή μελισσοσμηνών, από μελισσοκομικό σύλλογο ή εφόσον  δεν υπάρχει από αγροτικό σύλλογο της περιοχής μόνιμης κατοικίας σας.   Εάν στην περιοχή μόνιμης κατοικίας σας δεν υπάρχει μελισσοκομικός ή αγροτικός σύλλογος,  τότε αυτό θα πρέπει να το δηλώσετε σε αίτηση-υπεύθυνη δήλωση του Ν.1599/86 2. Αίτηση - δήλωση, εις διπλούν. Αυτή θα την προμηθευτείτε από  τα Γραφεία Αγροτικής Ανάπτυξης των κατά τόπους Νομαρχιών.  3. Υπεύθυνη δήλωση του Ν.1599/86 για την ακρίβεια των δηλουμένων   στην αίτηση - δήλωση στοιχείων.  Αν η κατάθεση της αίτησης δεν γίνεται από τον ίδιο τον αιτούντα,  τότε χρειάζεται θεώρηση του γνησίου της υπογραφής.  4. Δύο πρόσφατες φωτογραφίες του μελισσοκόμου τύπου διαβατηρίου.  5. Αποδεικτικά στοιχεία απόκτησης μελισσοσμηνών. Αφού καταθέσετε τα δικαιολογητικά, η υπηρεσία μετά από  έλεγχό τους (ύστερα από λίγες ημέρες), θα σας χορηγήσει τον κωδικό σας αριθμό.  Αυτός είναι μοναδικός και θα χαρακτηρίζει μόνο εσάς και τα σμήνη σας.  Θα είναι του τύπου EL xxx/nnn όπου: EL: σημαίνει Ελλάδα xxx: ο κωδικός της νομαρχιακής αυτοδιοίκησης nnn: ο αύξων αριθμός του μελισσοκόμου στα πλαίσια της συγκεκριμένης   νομαρχιακής αυτοδιοίκησης Τον αριθμό αυτό θα πρέπει να τον πυροσφραγίσετε σε όλες τις κυψέλες σας  στο κέντρο της μπροστινής πλευράς των εμβρυοθαλάμων (κάτω πατωμάτων) πάνω  από την πόρτα σε απόσταση 4 εκατοστών από αυτή. Την πυροσφραγίδα μπορείτε να την προμηθευτείτε από τον μελισσοκομικό σύλλογο.  6. Θα πρέπει να συνεννοηθείτε με τη Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης   προκειμένου υπάλληλός της να διενεργήσει επιτόπιο έλεγχο στην περιοχή  όπου βρίσκονται οι κυψέλες σας για να διαπιστώσει τη σήμανσή τους.  7. Όταν ολοκληρωθεί και ο επιτόπιος έλεγχος, η Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης  διαβιβάζει τα δικαιολογητικά στο Νομάρχη για την έκδοση Απόφασης χορήγησης  Μελισσοκομικού Βιβλιαρίου. Αυτό εκδίδεται ύστερα από λίγες ημέρες.  Το μελισσοκομικό βιβλιάριο έχει ισχύ για δύο έτη. Μετά χρειάζεται ανανέωση.   Σε αυτό αναγράφονται τα στοιχεία του μελισσοκόμου, οι μεταβολές στα σμήνη του  και τα αποτελέσματα από ελέγχους που γίνονται από τα όργανα του δημοσίου  (γεωπόνους γεωτεχνικούς).  Τα στοιχεία που αναγράφονται στο μελισσοκομικό βιβλιάριο αποτελούν πλήρη απόδειξη  στις συναλλαγές του κατόχου του με τις δημόσιες υπηρεσίες και οποιοδήποτε  φυσικό ή νομικό πρόσωπο δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου καθώς  και κατά τη διακίνηση των μελισσοσμηνών.  Ακολουθεί πίνακας με τις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις της Ελλάδας  και τους κωδικούς που έχουν οι μελισσοκόμοι τους (το xxx στο EL xxx/nnn). ΚΩΔΙΚΟΣ ΟΝΟΜΑ ΝΟΜΑΡΧ. ΑΥΤΟΔ. ΚΩΔΙΚΟΣ ΟΝΟΜΑ ΝΟΜΑΡΧ. ΑΥΤΟΔ 00901 Αθήνα 00043 Μαγνησία 00902 Ανατολική Αττική 00044 Τρίκαλα 00903 Δυτική Αττική 00051 Γρεβενά 00904 Πειραιάς 00052 Δράμα 00001 Αιτωλοακαρνανία 00053 Ημαθία 00003 Βοιωτία 00054 Θεσσαλονίκη 00004 Εύβοια 00055 Καβάλα 00005 Ευρυτανία 00056 Καστοριά 00006 Φθιώτιδα 00057 Κιλκίς 00007 Φωκίδα 00058 Κοζάνη 00011 Αργολίδα 00059 Πέλλα 00012 Αρκαδία 00061 Πιερία 00013 Αχαΐα 00062 Σέρρες 00014 Ηλεία 00063 Φλώρινα 00015 Κορινθία 00064 Χαλκιδική 00016 Λακωνία 00071 Έβρος 00017 Μεσσηνία 00072 Ξάνθη 00021 Ζάκυνθος 00073 Ροδόπη 00022 Κέρκυρα 00081 Δωδεκάνησα 00023 Κεφαλληνία 00082 Κυκλάδες 00024 Λευκάδα 00083 Λέσβος 00031 Άρτα 00084 Σάμος 00032 Θεσπρωτία 00085 Χίος 00033 Ιωάννινα 00091 Ηράκλειο 00034 Πρέβεζα 00092 Λασίθι 00041 Καρδίτσα 00093 Ρέθυμνο 00042 Λάρισα 00094 Χανιά

Όσα μάθαμε για το μέλι

ΠΩΣ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ                                                                      
Η νοθεία στο μέλι παλιότερα γινόταν με την προσθήκη ζάχαρης ή σιροπιού γλυκόζης. Σήμερα συνήθως γίνεται είτε αναμειγνύοντας μέλι με άλλο κατώτερης ποιότητας είτε «βαπτίζοντας» ελληνικό, μέλι που εισάγεται από το εξωτερικό, συνήθως φθηνότερο και β΄ διαλογής, ώστε να εξασφαλίζουν οι έμποροι μεγαλύτερο κέρδος. Η πρακτική αυτή είναι πιο φθηνή και δύσκολα αντιληπτή από τον καταναλωτή. Επιπλέον, είναι τόσοι οι «μεσάζοντες» που δραστηριοποιούνται στην τυποποίηση και εμπορία του μελιού στην Ελλάδα, που είναι δύσκολο να εντοπίσεις την πηγή της νοθείας και να την ελέγξεις, παρά μόνο αν το προϊόν πωλείται «επώνυμα» στο ράφι.
Ο μόνο τρόπος, λοιπόν, να μάθουμε με σιγουριά αν ένα μέλι είναι όντως ελληνικό ή ανόθευτο είναι ο εργαστηριακός έλεγχος.
ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΑΚΡΙΒΟ;
Το κόστος παραγωγής του μελιού στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο, αφού οι μελισσοκόμοι αναγκάζονται να μετακινούν τα μελίσσια τους σε διάφορες περιοχές ακολουθώντας την ανθοφορία. Αντίθετα σε χώρες του εξωτερικού, όπου υπάρχουν μεγάλα δάση και καλλιεργούμενες εκτάσεις, η μελισσοκομία είναι στατική και το κόστος παραγωγής μικρότερο. Αυτός όμως δεν είναι ο μοναδικός λόγος.
Η τιμή του ελληνικού μελιού έχει διαμορφωθεί σε υψηλά επίπεδα ήδη από την εποχή που οι συνεταιρισμοί μελισσοκόμων είχαν οργανωθεί κάτω από την ομπρέλα της κοινοπραξίας συνεταιρισμών. Οι παραγωγοί ήταν αυτοί που προμήθευαν την κοινοπραξία με την πρώτη ύλη και παράλληλα, ως μέλη της, όριζαν την τιμή συγκέντρωσης, αδιαφορώντας αν το μέλι θα μπορούσε να πουληθεί σε τόσο υψηλή τιμή. Λόγω αυτών των χειρισμών η κοινοπραξία οδηγήθηκε στη χρεοκοπία, αλλά η τιμή του ελληνικού μελιού παρέμεινε ακριβή.
ΤΟ «ΑΤΑΪΣΤΟ» ΜΕΛΙ
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν η τροφή για τις μέλισσες είναι λιγοστή, οι μελισσοκόμοι τις ταΐζουν με διάφορες τροφές που υπάρχουν στο εμπόριο (συνήθως σιρόπια ζάχαρης, απλό ζαχαρόνερο ή μείγμα γύρης και άχνης ζάχαρης), ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν. Φυσικά προτιμότερο είναι οι μέλισσες να τρέφονται με το ίδιο το μέλι, γι' αυτό και οι «σωστοί» μελισσοκόμοι δεν τρυγούν όλη την ποσότητα του μελιού ερείκης -που είναι και από τα τελευταία μέλια που παράγονται- προκειμένου να το αφήσουν για τροφή στις μέλισσες. Δυστυχώς όμως δεν λείπουν και περιπτώσεις παραγωγών που ταΐζουν τις μέλισσες ακόμη και την άνοιξη, όταν η τροφή είναι άφθονη, για να «τρυγήσουν» περισσότερο μέλι.
ΤΑ ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΤΙΚΕΤΑΣ
•   Θα πρέπει απαραιτήτως να αναγράφεται η λέξη μέλι. Αν μια συσκευασία απεικονίζει απλώς μια μέλισσα ή τμήμα κηρήθρας ή άλλη παρόμοια εικόνα έχει σκοπό να παραπλανήσει τον καταναλωτή και κατά πάσα περίπτωση το προϊόν αυτό είναι ύποπτης προέλευσης ή είναι κάποια απομίμηση μελιού.
•   Προαιρετικά αναγράφεται το είδος του μελιού (π.χ. θυμαρίσιο, ελάτου, ανθέων κ.λπ.) και ο τόπος παραγωγής του.
Επειδή το μέλι που πωλείται στα καταστήματα, μπορεί κάποια στιγμή να υποστεί κάποιον έλεγχο από τον ΕΦΕΤ, οι περιπτώσεις νοθείας είναι σπανιότερες. Αντίθετα όταν αγοράζουμε χύμα μέλι ή από σημεία που δεν ελέγχονται (από πάγκους, εθνικές οδούς και μικροπωλητές), δεν μπορούμε να είμαστε βέβαιοι για το τι αγοράζουμε, παρά μόνο αν το δοκιμάσουμε στη γεύση ή το στείλουμε για έλεγχο στο Χημείο του Κράτους.
ΠΡΟΤΙΜΑΜΕ ΤΑ ΠΑΧΥΡΡΕΥΣΤΑ
Οταν αγοράζουμε μέλι, το πρώτο που κοιτάζουμε με το μάτι -γέρνοντας λίγο το βάζο- είναι η ρευστότητά του. Αν το μέλι είναι πολύ ρευστό, είναι καλύτερα να το αποφύγουμε, γιατί μάλλον περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα υγρασίας από το επιθυμητό. Γι' αυτό προτιμάμε τα παχύρρευστα μέλια.
«ΝΑΙ» ΣΤΟ ΚΡΥΣΤΑΛΛΩΜΕΝΟ
Το μέλι που έχει κρυσταλλώσει δεν σημαίνει ότι έχει νοθευτεί με ζάχαρη, το αντίθετο μάλιστα. Η κρυστάλλωση είναι δείγμα ότι το μέλι αυτό δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία και γι' αυτό πλησιάζει περισσότερο στο αγνό, φυσικό.
Τα περισσότερα ανθόμελα κρυσταλλώνουν φυσιολογικά μέσα σε λίγους μήνες, σε αντίθεση με τα μέλια από πεύκο ή έλατο που δεν κρυσταλλώνουν σχεδόν ποτέ.
Το τυποποιημένο μέλι του εμπορίου σπάνια θα κρυσταλλώσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλό μέλι, απλώς σίγουρα έχει υποστεί επεξεργασία και έχει χάσει κάποιες από τις ιδιότητές του.
ΑΣΦΑΛΕΣΤΕΡΑ ΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ
Για να πιστοποιηθεί ένα μέλι ως βιολογικό θα πρέπει οι κυψέλες να βρίσκονται κοντά σε βιολογικές καλλιέργειες ή σε αυτοφυή βλάστηση και μακριά από εστίες μόλυνσης (αστικά κέντρα, αυτοκινητόδρομοι, βιομηχανικές περιοχές κ.λπ.). Επίσης δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται χημικά φάρμακα για την αντιμετώπιση των ασθενειών και θα πρέπει να αποφεύγεται το «τάισμα» των μελισσών με άλλες τροφές πέρα από μέλι. Επειδή όμως η μελισσοκομία στην Ελλάδα είναι νομαδική, που σημαίνει ότι οι επαγγελματίες μελισσοκόμοι μετακινούν τα μελίσσια τους όπου υπάρχει τροφή, είναι πολύ δύσκολο για έναν παραγωγό να αποκτήσει «πράσινη» ετικέτα. Κι αυτό καθώς δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως το περιβάλλον γύρω από τις κυψέλες του. Γι' αυτό δεν υπάρχουν πολλά πιστοποιημένα ελληνικά βιολογικά μέλια στην αγορά.
Επειδή όμως στην Ελλάδα δεν υπάρχουν μεγάλες εντατικές καλλιέργειες και όσες υπάρχουν είναι συγκεντρωμένες σε συγκεκριμένα σημεία, το συμβατικό μέλι δεν είναι επιβαρυμένο με υπολείμματα φυτοφαρμάκων, ιδιαίτερα δε αν προέρχεται από τα νησιά, όπου η μελισσοκομία είναι κατά βάση στατική και γι' αυτό περισσότερο ελεγχόμενη. Παρ' όλα αυτά το βιολογικό μέλι μάς παρέχει μεγαλύτερη ασφάλεια και επιπλέον είναι και το ζήτημα της χρήσης των αντιβιοτικών και των χημικών φαρμάκων που στη βιολογική μελισσοκομία έχουν αντικατασταθεί με ήπιες και φυσικές μεθόδους. Για τους λόγους αυτούς, προτιμάμε το βιολογικό μέλι, όταν το βρίσκουμε.
«ΝΑΙ» ΣΤΟ ΧΥΜΑ, ΥΠΟ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
Οπως σε όλα τα προϊόντα που διατίθενται χύμα, έτσι και στο χύμα μέλι σπάνια γίνονται ποιοτικοί έλεγχοι από κάποιον επίσημο φορέα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι καλό. Αντιθέτως μπορεί να είναι και καλύτερο από το τυποποιημένο.
Υπάρχουν όμως ορισμένες παγίδες: Ενώ στις μεγάλες μελισσοκομικές μονάδες οι συνθήκες υγιεινής είναι συνήθως άριστες, στα εργαστήρια των μικρών παραγωγών και κυρίως αυτών που ασχολούνται ερασιτεχνικά με τη μελισσοκομία είναι μάλλον ανύπαρκτες. Αν έχουμε έναν δικό μας παραγωγό που παράγει μέλι, τότε αγοράζουμε ανεπιφύλακτα χύμα. Αν όμως δεν γνωρίζουμε τον παραγωγό, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι ούτε για την ποιότητά του ούτε για το αν είναι ελληνικό.
ΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΑΝ ΕΧΕΙ ΞΙΝΙΣΕΙ
Το ξινισμένο μέλι έχει οσμή σάπιου φρούτου και ξινή γεύση. Αν ένα σφραγισμένο μέλι έχει διογκωμένο καπάκι και στην επιφάνειά του σχηματίζονται αφρός και φυσαλίδες, τότε έχει ξινίσει.
ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΩΣ ΕΝΔΕΙΞΗ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ
Από το χρώμα μπορούμε να κρίνουμε αν το μέλι είναι καλό. Ακόμη κι αν οι συνθήκες συντήρησης είναι ιδανικές, το μέλι με τον καιρό θα αρχίσει να σκουραίνει. Αρα, ένα μέλι που έχει αποθηκευτεί σε άσχημες συνθήκες ή για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα παρεκκλίνει χρωματικά από αυτό που συνηθίζεται γι' αυτό το είδος.

ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΓΙΑ ΣΩΣΤΗ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ
Το μέλι δεν λήγει, αν συντηρηθεί σωστά.
Η νομοθεσία θέτει ως όριο για τη λήξη του μελιού τα 3 χρόνια. Ωστόσο, αν ένα μέλι διατηρηθεί σε σωστές συνθήκες, δεν λήγει. Για να επιμηκύνουμε το χρόνο ζωής του φροντίζουμε να το φυλάσσουμε σε ξηρό και δροσερό μέρος, χωρίς φως και έντονες οσμές, π.χ. σ' ένα ντουλάπι, μακριά από το καλοριφέρ και ποτέ στον πάγκο της κουζίνας.
Τι κάνουμε αν κρυσταλλώσει; 
Βάζουμε το βαζάκι με το μέλι σε ένα κατσαρολάκι με νερό και το ζεσταίνουμε σε πολύ σιγανή φωτιά.Ανακατεύουμε ασταμάτητα το μέλι με ξύλινο κουτάλι, φροντίζοντας να μην πέσουν μέσα υδρατμοί και σταγόνες νερού.Με ένα θερμόμετρο κουζίνας ελέγχουμε τη θερμοκρασία του νερού, η οποία σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ξεπεράσει τους 40° - 45° C.
Επειδή το μέλι έχει την ιδιότητα να παραμένει ζεστό για πολλή ώρα, το κρυώνουμε βάζοντας το βάζο σε ένα δοχείο με κρύο νερό και ανακατεύοντας με ξύλινο κουτάλι για να κρυώσει ομοιόμορφα.
Μεταγγίζουμε το μέλι.
Καλό είναι να αγοράζουμε ποσότητες που μπορούμε να καταναλώσουμε μέσα σε 2 - 3 χρόνια. Μετά την πάροδο αυτών των ετών, το μέλι μπορεί να σκουρύνει και σίγουρα θα χαθούν το άρωμα και η γεύση του. Αν πάλι αγοράζουμε χύμα μέλι σε μεγάλες ποσότητες, φροντίζουμε να το μεταγγίζουμε σε πολλά μικρότερα γυάλινα βάζα που να το χωράνε ακριβώς, ώστε να μη μένει αέρας στο βάζο και ξινίσει το μέλι.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ

Φτιάχνω παροδοσιακό ξυλόφουρνο

Πάντα ήθελα να φτιάξω ένα ξυλόφουρνο. Είχα διαβάσει και ακούσει από ανθρώπους που είχαν φτιάξει παλιά, αλλά δεν είχα δει την όλη διαδικασία από κοντά. Τα βασικά τα γνώριζα και ήθελα να φτιάξω ένα παραδοσιακό ξυλόφουρνο με τον παλιό τρόπο, γιατί έτσι, πίστευα ότι θα γινόταν καλύτερος και ταυτόχρονα θα κατανοούσα με την κατασκευή του από κοντά, περισσότερο τις αρχές κατασκευής και λειτουργίας του.

Τα πλεονεκτήματα ενός παραδοσιακού ξυλόφουρνου
-Λειτουργία με πολύ μικρή κατανάλωση και διατήρηση της θερμοκρασίας του
-Ανάπτυξη πολύ μεγάλων θερμοκρασιών

Πριν λίγο καιρό συζήταγα με φίλους, που είχαν τις απαραίτητες γνώσεις για να φτιάξουμε κεραμικά και σκοντάψαμε στο ότι δεν είχαμε φούρνο με πολλή δυνατή θερμοκρασία (850-900 κελσίου) για να τα ψήσουμε.Έτσι μου μπήκανε παραπάνω σκέψεις...

Ήρθε λοιπόν ο χρόνος και βρέθηκα δίπλα στην κατασκευή ενός ξυλόφουρνου με παραδοσιακό χτίσιμο. Ταυτόχρονα δίπλα στο φούρνου φτιάχτηκε και μια ψησταριά.
Πήρα λοιπόν την απόφαση να σας παρουσιάσω εδώ την όλη κατασκευή τους.

Η κατασκευή της βάσης του παραδοσιακού φούρνου-ψησταριάς

Η βάση του φούρνου ψησταριάς έχει μήκος 2.20 m πλάτος 1.80 m και ύψος περίπου 1 m.
Τα πλάγια μέρη στήριξης της κατασκευής χτίστηκαν με τσιμεντόπετρες και η βάση του έγινε με μπετό πάχους 0,10 m περίπου.


Κατασκευή παραδοσιακού φούρνου
Οι διαστάσεις του στρογγυλού φούρνου που παρουσιάζεται είναι:
Διάμετρος 1.10 m-ύψος 0.55 m
Εδώ βλέπουμε ότι το ύψος του φούρνου μας είναι το μισό της διαμέτρου του, όσο δηλαδή και η ακτίνα του. Αν φτιάχναμε έναν μικρότερο με διάμετρο 0.90 m το ύψος του θα έπρεπε να είναι το μισό δηλαδή 0.45 m. Η είσοδος του φούρνου η λεγόμενη μπούκα φτιάχτηκε από ένα λυγισμένο σίδερο.

Υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για τον φούρνο:
Ένα κομμάτι ξύλου κομμένο σε κύκλο, ακτίνας 0,55 m
Πλαστικά κομμάτια για το καλούπι
Πυρότουβλα παλιά
Αργιλώδες χώμα-πηλός από βουνό
Σίδερο μήκους 1.30 m και πλάτους 0.10m


Το καλούπι του φούρνου
Στο συγκεκριμένο φούρνο το καλούπι μας φτιάχτηκε από κομμάτια πλαστικού δεμένα μεταξύ τους με σύρμα, πάνω σε μια στρογγυλή ξύλινη βάση . Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε κομμάτια ξύλου από κόντρα πλακέ, σιδερένιο ευλύγιστο πλέγμα ή ακόμα και κλαδιά δέντρων πλεγμένα μεταξύ τους και δεμένα με πηλό, όπως το έκαναν παλιά για να φτιάξουμε το σκελετό, πάνω στον οποίο θα χτιζόταν μετά ο φούρνος μας. Μια σκέψη μου είναι, ότι το καλούπι μας που μοιάζει με τρούλο θα μπορούσαμε να το κάνουμε και με βρεγμένη άμμο ή ακόμα και με βρεγμένο χώμα και να χτίσουμε γύρω του τα πυρότουβλα.


Το χτίσιμο του φούρνου
Πάνω στη τσιμεντένια βάση του φούρνου χτίστηκαν μια στρώση πυρότουβλα. Η λάσπη που χρησιμοποιήσαμε για το χτίσιμο ήταν αραιωμένο και διαλυμένο, αργιλόχωμα με νερό.
Η διαδικασία μίξης έγινε με τη βοήθεια ενός τρυπανιού με τον ανάλογο αναδευτήρα.
Τα πυρότουβλα που χρησιμοποιήθηκαν, κόπηκαν σε διάφορα μεγέθη που θέλαμε, με την βοήθεια ενός ηλεκτρικού τροχού. Όσο πιο χοντρό είναι το πυρότουβλο που χτίζουμε το φούρνο μας τόσα καλύτερα αποτελέσματα θα έχουμε στη λειτουργία του.
  

Τα πυρότουβλα χτίστηκαν με τον πηλό ακολουθώντας το καλούπι της πλαστικής μας φόρμας. Τα εξωτερικό μέρος των πυρότουβλων χτίζονταν με το αραιό αργιλικό μίγμα μας.
Παλιά αν δεν είχαν πυρότουβλα έχτιζαν τους φούρνους με λιγότερο αραιωμένο αργιλόχωμα-πηλό που ενδιάμεσα έχωναν παλιά στρογγυλά σπασμένα κεραμίδια.
Θα μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε εξωτερικά και να αγκαλιάσουμε τον πηλό μας με ψηλό σύρμα ή λινάτσα βρεγμένη και να συνεχίσουμε μια στρώση αραιωμένου αργιλοχώματος, πάνω από την πρώτη στρώση. Τέλος έχτιζαν περιμετρικά του φούρνου τοιχία και κάλυπταν το ενδιάμεσο κενό και το πάνω μέρος του φούρνου με άμμο για καλύτερη διατήρηση της θερμοκρασίας του.




Videos
  

Το κάψιμο του παραδοσιακού φούρνου
Ο φούρνος αφού χτιστεί πρέπει να μείνει μια βδομάδα περίπου για να στεγνώσει ο πηλός αργά και φυσικά μόνος του. Αν κάπου σκάσει αλείφουμε με αραιωμένο πηλό το μέρος που έσκασε. Όταν έχει στεγνώσει αρκετά ο πηλός, καίμε το φούρνο μας με πολλά ξύλα για 2 συνεχόμενες ημέρες . Αν η κατασκευή του είναι καλή οι θερμοκρασίες μπορούν να φτάσουν τους 900 βαθμούς. Παλιά όταν δοκίμαζαν τον φούρνο πέταγαν μέσα ένα γυάλινο μπουκάλι για να δούνε αν λιώνει. Τότε θα ήταν έτοιμος για ψήσιμο.

Φωτογραφίες κατασκευής ξυλόφουρνου με καμινάδα από το τον φίλο αναγνώστη Γιάννη