Θεραπευτικά μέλια: Άθερμο μέλι ερείκης με superfoods.

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Χειροποίητα κοτέτσια και εξοπλισμός

Χειροποίητα κοτέτσια και εξοπλισμός














Το κοτέτσι στην αυλή σας είναι ένας παραγωγικός χώρος. Καθημερινά σας προσφέρει αυγά και κρέας και χρειάζεται την προσοχή και τη φροντίδα σας. Γι’ αυτό, το κοτέτσι σας και ο εξοπλισμός του πρέπει να είναι σωστά φτιαγμένα ώστε να σας διευκολύνουν, αλλά και να μην προκαλούν στρες στα πουλιά.


Ένα κοτέτσι μπορεί να γίνει με πολλούς τρόπους. Το ίδιο και ο εξοπλισμός του. Είναι θέμα προτιμήσεων, είναι θέμα χώρου, είναι θέμα διαθέσιμων υλικών, τελικά είναι οικονομικό θέμα. Συγκεντρώσαμε σ’ αυτό το εικονογραφημένο άρθρο μας αρκετούς τύπους κοτετσιών και χειροποίητου εξοπλισμού που μπορούν να σας δώσουν ιδέες για το πώς να κατασκευάσετε το κοτέτσι σας και τον εξοπλισμό του. Αυτό που προσέξαμε ιδιαίτερα σ’ αυτές τις ιδέες είναι να κατασκευάζονται εύκολα και να κοστίζουν φτηνά.
 Ένα παλιού τύπου κλασικό κοτέτσι. Μπορεί να γίνει από ξύλο και η στέγη από λαμαρίνα ή άλλο διαθέσιμο υλικό. Διαθέτει πόρτα για ανθρώπους και πορτάκι για τις κότες. Ολόκληρο το εμπρός μέρος είναι ανοιχτό και καλύπτεται από κοτετσόσυρμα. Οι διαστάσεις του μπορεί να είναι 2,5–3,0 μ. Χ 1,5–2,0 μ. Το ύψος του μπορεί να φτάνει τα 2,0 μ. Στο διάγραμμα της κάτοψης φαίνεται πως οι φωλιές τοποθετούνται στο πιο προφυλαγμένο μέρος.

 Ένα αυτόματο πορτάκι για τις κότες. Το πλαίσιο τοποθετείται πάνω στο κοτετσόσυρμα. Το πορτάκι, που έχει μεντεσέ μόνο στο πάνω μέρος, είναι κομμένο κυκλικά στη μέση για να βλέπει η κότα πού πάει. Όταν το πουλί σπρώξει με το σώμα του, το πορτάκι ανοίγει και μετά πέφτει και κλείνει. Οι κότες έτσι μπορούν να μπουν στο κοτέτσι, αλλά δεν μπορούν να βγουν.  


Μια διαφορετική λύση για αυτόματο πορτάκι φαίνεται στο σχήμα δεξιά. Το πλαίσιο είναι αρκετά μεγαλύτερο από το πορτάκι για να μπορεί να βλέπει η κότα πού πάει. Το πορτάκι έχει αναρτηθεί με μεγαλύτερη απόσταση στον επάνω μεντεσέ απ’ ό,τι στον κάτω κι έτσι ανοίγει όταν η κότα σπρώχνει και κλείνει αυτόματα όταν το πουλί περάσει μέσα στο κοτέτσι.

 Η Ρολλς-Ρόυς των κοτετσιών. Ένα κομψό, “αεράτο” κοτέτσι φτιαγμένο από μαραγκό, που προσφέρει τη “μεγάλη ζωή” στις κότες σας. Διαθέτει πόρτα και πορτάκι, εντελώς κλειστό χώρο με τις κούρνιες, εξωτερικές φωλιές με καπάκι για την εύκολη συλλογή των αυγών, ακόμα και ράμπα για να ανεβαίνουν στις κούρνιες οι κότες! Προστατεύεται εξωτερικά από χοντρό πλέγμα και μπορεί να συρθεί (προσεκτικά και λίγο, όμως) στο γρασίδι για να μη λερώνεται το ίδιο σημείο. Αν η δαπάνη της κατασκευής του δεν σας απασχολεί, να μια ιδέα που αξίζει να σκεφθείτε. Αλλά εδώ που τα λέμε, γιατί να μπείτε στον κόπο; Καλύτερα να αγοράζετε τα αυγά – πιο φτηνά θα σας κοστίζουν!


 Τροχήλατο μεταφερόμενο κοτέτσι για λίγες κότες. Αν έχετε μεγάλη έκταση για κότες ελεύθερης βοσκής, να μια λύση για να κουρνιάζουν τη νύχτα. Γίνεται εύκολα από δύο τετράγωνα πλαίσια και δύο τριγωνικά. Το μεγαλύτερο μέρος του καλύπτεται από πλέγμα (το κοτετσόσυρμα κάνει μια χαρά), ενώ το πίσω μέρος είναι από λαμαρίνα ή ξύλο και δημιουργεί ένα κλειστό χώρο για κούρνια και φωλιά. Τα τριγωνικά πλαίσια ανοίγουν σαν πόρτες για τη φροντίδα των πουλερικών και τη συλλογή των αυγών. Μεταφέρεται εύκολα, ακόμα και κάθε μέρα, ώστε τα πουλιά να έχουν φρέσκο γρασίδι ή χώμα για σκάλισμα και να μη λερώνεται το ίδιο σημείο.

 Ένα άνετο κοτέτσι φτιαγμένο εκ των ενόντων. Το βασικό στοιχείο του είναι ένα ξύλινο κουτί με παράθυρα που περιλαμβάνει τις κούρνιες και τις φωλιές. Οι κότες ανεβαίνουν εκεί από ξύλινη ράμπα. Η ανοιχτή αυλή έχει σχηματιστεί από μακριά, ακατέργαστα κλαδιά δέντρων και κοτετσόσυρμα. Από καιρού σε καιρό, το έδαφος καλύπτεται με άχυρα. Αυτή η λύση δείχνει πώς μπορούμε να φτιάξουμε ένα ασφαλές και λειτουργικό κοτέτσι με ελάχιστα έξοδα, αξιοποιώντας τα υλικά που έχουμε στη διάθεσή μας.

Πώς να μην ανεβαίνουν παράσιτα και ζωύφια στις κούρνιες. Μια λύση είναι αυτή που δείχνουμε εδώ. Η κούρνια Γ (συνήθως ένα καδρονάκι 5 Χ 8 εκ.) ακουμπάει σ’ ένα στήριγμα Α από χοντρό σύρμα, το οποίο στηρίζεται με μεταλλικές θηλιές Β στον τοίχο, και ακινητοποιείται με μια μεγάλη βίδα Δ που φτάνει μέχρι τον τοίχο. Η κούρνια βγαίνει εύκολα για καθαρισμό και απολύμανση.




Μια απλή προστατευμένη χειροποίητη ποτίστρα. Η κατασκευή γίνεται εύκολα από ξύλο και πηχάκια που αφήνουν το κεφάλι και τον λαιμό της κότας να φτάσει στο νερό, αλλά εμποδίζουν το υπόλοιπο σώμα να πλησιάσει. Έτσι το νερό μένει καθαρό στο ταψάκι ή το μπολ. Η προστατευμένη ποτίστρα τοποθετείται σε ένα άνοιγμα στον φράχτη ή το κοτετσόσυρμα και η αλλαγή του νερού γίνεται απ’ έξω από το κοτέτσι.


Μια πολύ καλή ποτίστρα για το κοτέτσι μπορεί να γίνει με ένα μπουκάλι και ένα μπολάκι. Χρειάζεται μια κατασκευή από ξύλο, όπως δείχνει το σχέδιο, για να στηρίζεται με ασφάλεια το μπουκάλι. ‘Όταν το νερό λιγοστέψει πολύ στο μπολάκι, περνάει λίγος αέρας στο μπουκάλι και κατεβαίνει λίγο νερό. Μια άλλη πολύ καλή λύση είναι ένα πλαστικό μπουκάλι 2–3 λίτρων που το τοποθετούμε όρθιο μέσα σε ένα ταψάκι. Έχουμε ανοίξει μια τρύπα με διάμετρο ένα περίπου εκατοστό κοντά στον πάτο του μπουκαλιού και σε ύψος μικρότερο από το ύψος των τειχωμάτων του ταψιού. Το καπάκι του μπουκαλιού πρέπει να κλείνει αεροστεγώς. Για να το γεμίσουμε, κλείνουμε με το δάχτυλό μας την τρύπα και τοποθετούμε το μπουκάλι μέσα στο ταψάκι. Όταν απομακρύνουμε το δάχτυλό μας, το ταψάκι γεμίζει με νερό έως ένα σημείο και μετά σταματάει.















 
Κλασική χειροποίητη ταΐστρα κοτετσιού για σπόρους.

Κατασκευάζεται από ξύλο ή μοριοσανίδα και επιτρέπει στους σπόρους (π.χ. καλαμπόκι) να κατεβαίνουν σιγά σιγά.Παρόμοια ταΐστρα, αλλά πολύ πιο οικονομική, είναι αυτή που φαίνεται στο σχέδιο δεξιά. Οι σπόροι που τινάζονται από το ράμφος της κότας και κανονικά θα έπεφταν στο έδαφος τώρα πέφτουν στο κάτω μέρος της ταΐστρας και διασώζονται. Μια άλλη ταΐστρα που μπορεί να γίνει ανέξοδα φαίνεται στη φωτογραφία κάτω. Κατασκευάζεται από ένα πλαστικό κουβά με καπάκι στον οποίο ανοίγουμε αρκετές μεγάλες τρύπες στο κατώτατο σημείο των πλευρικών τειχωμάτων. Ο κάδος-ταΐστρα τοποθετείται σε ένα ταψάκι ή πιάτο γλάστρας με λίγο μεγαλύτερη διάμετρο. Όσο λιγοστεύει η τροφή στο ταψάκι, τόσο κατεβαίνει καινούργια μέσα από τον κουβά.


 Μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία ταϊστρών, που χωράνε πολλή τροφή και δεν χρειάζονται συχνό γέμισμα, είναι οι σωληνωτές. Μπορούν να γίνουν με τον παλιό καλό τρόπο από μπουρί σόμπας ή με τον καινούργιο τρόπο από σκληρό πλαστικό σωλήνα. Στο σχέδιο αριστερά μπορείτε να δείτε πώς γίνεται μια ταΐστρα από μπουρί, η οποία μπορεί να κρεμαστεί από την οροφή ή από μια κατασκευή σαν αυτή που φαίνεται στο σχέδιο. Το σχέδιο δίνει επίσης τις διαστάσεις της κατασκευής. Το μπουρί έχει διάμετρο γύρω στα 15 εκατοστά. Η φωτογραφία δεξιά δείχνει πώς μπορεί να γίνει μιας ταΐστρα από σκληρό πλαστικό σωλήνα, ο οποίος προσαρτάται σε ένα βαθύ δίσκο και κρεμιέται από το ταβάνι.


Κάτι που οπωσδήποτε θα χρειαστεί το κοτέτσι σας είναι οι φωλιές. Πρέπει να προσφέρουν ασφάλεια και απομόνωση στις κότες σας για να γεννούν χωρίς στρες. Το παραπάνω σχέδιο δείχνει πώς να κατασκευάσετε ένα σετ πέντε φωλιών από ξύλο, κόντρα πλακέ ή μοριοσανίδα. Το δάπεδο των φωλιών γεμίζεται με άχυρο. Αν οι πέντε φωλιές είναι πολλές για το κοτέτσι σας, αφαιρέστε από το σχέδιο μία ή περισσότερες. Κάθε φωλιά έχει πλάτος περίπου 30 εκατοστά.





 Οι καλά κατασκευασμένες φωλιές κάνουν τα πουλιά πιο παραγωγικό. Οι φωλιές πρέπει να τοποθετούνται στο πιο απομονωμένο σημείο του κοτετσιού, να ελέγχονται καθημερινά και να συλλέγονται καθημερινά τα αυγά.



πηγή: www.kevio.gr

Παρασκευή 6 Σεπτεμβρίου 2013

Απάντηση στο φαινόμενο που οδηγεί σε μαζικούς θανάτους μελισσών σε παγκόσμιο επίπεδο

Ερευνητές αποκάλυψαν τα γενετικά μυστικά των μελισσών, γεγονός που αναμένεται να ρίξει φως στην εξέλιξή τους αλλά και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πληθυσμοί τους τα τελευταία χρόνια 

Διεθνής ομάδα ερευνητών ανακοίνωσε ότι αποκάλυψε τα γενετικά μυστικά της μελισσοπαραγωγού μέλισσας (Αpis mellifera). Η εξέλιξη θεωρείται πολύ σημαντική αφού θα επιτρέψει στους ειδικούς να κάνουν συνδέσεις ανάμεσα στη διατροφή των εντόμων, στο περιβάλλον που ζουν και την ανάπτυξη τους.

Οι ερευνητές ευελπιστούν επίσης ότι η εξέλιξη θα βοηθήσει στο να δοθεί μια απάντηση σε φαινόμενα που οδηγούν σε μαζικούς θανάτους μελισσών σε παγκόσμιο επίπεδο, όπως η αποκαλούμενη «Διαταραχή Κατάρρευσης Αποικίας».


Σύνθετες κοινωνίες
Ομάδα ερευνητών από τη Βρετανία και την Αυστραλία μελέτησε διεξοδικά τις μελισσοπαραγωγούς μέλισσες. «Οι μελισσοπαραγωγοί μέλισσες ζουν σε σύνθετες κοινωνίες που αποτελούνται από δεκάδες χιλιάδες μέλη. Στην πλειονότητά τους είναι θηλυκές εργάτριες που δεν μπορούν να αναπαραχθούν και για αυτόν τον λόγο αφιερώνουν τη σύντομη ζωή τους στη συλλογή τροφής και σε άλλες ασχολίες όπως η φροντίδα των προνυμφών μέσα στις κυψέλες.

Οταν η βασίλισσα της κυψέλης γεννάει τα αβγά της οι εργάτριες αποφασίζουν αν η προνύμφη όταν εκκολαφθεί θα γίνει εργάτρια ή βασίλισσα. Ετσι οι προνύμφες τρέφονται ανάλογα με τη μοίρα που τους έχουν προδιαγράψει οι εργάτριες. Οι προνύμφες που προορίζονται για εργάτες τρέφονται με γύρη και νέκταρ ενώ εκείνες που προορίζονται για βασίλισσες με βασιλικό πολτό. Το ίδιο διαιτολόγιο ακολουθείται σε όλη τη διάρκεια της ζωής των μελισσών. Οι εργάτες τρώνε γύρη και νέκταρ ενώ οι βασίλισσες τον πολτό» αναφέρει ο Πολ Χαρντ, του Πανεπιστημίου Queen Mary στο Λονδίνο που ήταν μέλος της ερευνητικής ομάδας.


Ο ρόλος της επιγενετικής
Όπως φαίνεται, ο ρόλος που θα κληθούν να έχουν οι μέλισσες στην κυψέλη δεν είναι γενετικός (δεν είναι γραμμένος στο DNA τους) αλλά επιγενετικός - επιβάλλεται δηλαδή από εξωτερικούς παράγοντες. Το φαινόμενο είναι σύμφωνα με τους ερευνητές αποτέλεσμα της λεγόμενης υπόθεσης του «ιστονικού κώδικα», μιας διαδικασίας που αφορά γενετικές μεταβολές οι οποίες λαμβάνουν χώρα σε μια οικογένεια πρωτεϊνών (ιστόνες) μέσα στον πυρήνα των κυττάρων. Είναι η πρώτη φορά που το συγκεκριμένο φαινόμενο εντοπίζεται στις μελισσοπαραγωγούς μέλισσες.

«Η διαφορετική εξέλιξη σε μέλισσες που διαθέτουν το ίδιο DNA είναι ένα ξεκάθαρο παράδειγμα επιγενετικής δράσης που ξεπερνά τους βασικούς γονιδιακούς μηχανισμούς. Από τις γνώσεις που έχουμε για το πώς λειτουργεί ο ιστονικός κώδικας σε άλλους οργανισμούς πιστεύουμε ότι στην περίπτωση των μελισσοπαραγωγών μελισσών παίζει κεντρικό ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη των προνυμφών τους» αναφέρει ο Μαρκ Ντίκμαν του Πανεπιστημίου του Σέφιλντ που ήταν επίσης μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Η έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Biochemistry and Molecular Biology».


Read more: http://www.to-parakseno.gr/2012/12/blog-post_9689.html#ixzz2e7USZXYE

Τετάρτη 4 Σεπτεμβρίου 2013

3,82 ευρώ επιδότηση ανά κυψέλη σε μελισσοκόμους

Δημοσιεύτηκε η απόφαση του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης, Καθηγητή Αθανάσιου Τσαυτάρη, με την οποία καθορίζεται το ποσό της επιδότησης ανά μετακινούμενη κυψέλη στο πλαίσιο της Δράσης 3.2 «Οικονομική στήριξη της νομαδικής μελισσοκομίας» για το έτος 2013. 

Σύμφωνα με την απόφαση αυτή το ποσό ορίζεται στα 3,82 ευρώ. Επίσης το συνολικό διαθέσιμο ποσό για την υλοποίησης ου προγράμματος αυξάνεται από 2.665.000 ευρώ, που αρχικά προβλεπόταν, σε 2.734.000 ευρώ. 

Δικαίωμα συμμετοχής στην επιδοτούμενη δράση για την αντικατάσταση κυψελών έχουν τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα, κάτοχοι μελισσοκομικής εκμετάλλευσης, εφόσον: 

είναι κάτοχοι μελισσοκομικού βιβλιαρίου σε ισχύ (θεωρημένου) και 
δηλώνουν τα μελισσοσμήνη τους στο έντυπο Ε1 ή και Ε3 της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. 
Δικαίωμα συμμετοχής στη δράση για την οικονομική στήριξη της νομαδικής μελισσοκομία έχουν οι επαγγελματίες αγρότες και οι συνταξιούχοι ΟΓΑ, εφόσον: 

είναι κάτοχοι μελισσοκομικής εκμετάλλευσης τουλάχιστον 150 παραγωγικών μελισσοσμηνών και μελισσοκομικού βιβλιαρίου σε ισχύ (θεωρημένου) και 
δηλώνουν τα μελισσοσμήνη τους στο έντυπο Ε1 ή και Ε3 της ετήσιας δήλωσης φορολογίας εισοδήματος. 
Δείτε την απόφαση για το ποσό της επιδότησης 

Δείτε τους όρους και τα δικαιολογητικά της επιδότησης από τη Δράση «Οικονομική στήριξη της νομαδικής μελισσοκομίας»

Δευτέρα 2 Σεπτεμβρίου 2013

Σοκάρει η ομολογία μιας Ελβετίδας: “Μισώ τους Έλληνες διότι…”

Tο βιβλίο με τίτλο «Σκυλάνθρωποι» καταγράφεται η αφήγηση μιας Ελβετίδας που επιχειρεί να ερμηνεύσει με ενδιαφέροντα τρόπο την άσχημη συμπεριφορά των Ευρωπαίων απέναντι στους Έλληνες.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με το freepen.gr η Ελβετίδα αφηγείται: «Τα ζώα δεν συγχωρούν ποτέ στον άνθρωπο τη βελτίωση της συμπεριφοράς τους, γιατί νιώθουν ότι αυτή η βελτίωση τ’ απομακρύνει από τη φύση τους. και όποτε δίνεται η ευκαιρία το μίσος εκρήγνυται».
«Είναι ακριβώς αυτό που συμβαίνει μ’ εμάς τους Ευρωπαίους και τους Έλληνες!
Αν υπάρχει μια φυλή στον κόσμο που κυριολεκτικά τη μισώ αφόρητα, αυτή η φυλή είναι οι Έλληνες»!
Και τεκμηριώνει την άποψή της λέγοντας ότι στα γυμνασιακά της χρόνια ένιωθε «ψυχικά καταπιεσμένη» γιατί «Οι Σοφοί μας Δάσκαλοι δεν μας δίδαξαν τίποτα που να μην το είχαν ήδη Ανακαλύψει, Εξηγήσει, να μην να μην το είχαν Τεκμηριώσει, να μην το είχαν Τελειοποιήσει οι Αρχαίοι Έλληνες»!
Κι αν κάποτε ανέφεραν κανένα άλλον συγγενή της Γνώσης και της Σοφίας, που δεν ήταν Έλληνας, στο τέλος πάντα κατέληγαν ότι η Γνώση του και η Σοφία του ήταν βασισμένη επάνω στη Σοφία κάποιου Έλληνα Φιλόσοφου!
Σιγά σιγά ένιωθα πως οι Γνώσεις μου, οι Σκέψεις μου, τα Αισθήματά μου, η Προσωπικότητά μου, ο Κόσμος μου, η Ύπαρξή μου ως το πιο έσχατο κύτταρο μου ήταν όλα επηρεασμένα, ήταν ταγμένα σε αυτό που σήμερα ονομάζουμε «Η Φιλοσοφία των Αρχαίων Ελλήνων»!
«Αργότερα στο πανεπιστήμιο, η κατάσταση έγινε δραματική.
Ο Ασκληπιός από τη μια, ο Ιπποκράτης απ’ την άλλη! Ο Γαληνός τη μια μέρα, ο Ορειβάσιος την επομένη!
Αέτιος το πρωί, Αλέξανδρος Τραλλιανός τ’ απόγευμα! Παύλος ο Αιγινίτης από ‘δω, Στέφανος ο Αθηναίος από ‘κει. Δεν μπορούσα ν’ανοίξω βιβλίο χωρίς να βρω μπροστά μου την ελληνική παρουσία.
Δεν τολμούσα να πιάσω στα χέρια μου λεξικό για να βρω μια δύσκολη, σπάνια, μια χρήσιμη, μια έξυπνη, μια όμορφη, μια μεστωμένη λέξη. Όλες ελληνικές! Και άλλες αμέτρητες σαν την άμμο τω ν θαλασσών και των ποταμών, ελληνικής κι αυτές προέλευσης! Πρόκειται για φαινόμενο ομαδικό! Έτσι αισθανόμαστε λίγο πολύ όλοι μας απέναντι στους Έλληνες.
Τους μισούμε όπως τα ζώα τους θηριοδαμαστές. Και μόλις μας δίνεται η ευκαιρία χυμάμε, τους δαγκώνουμε και τους κατασπαράζουμε.
Γιατί στο βάθος ξέρουμε ότι κάποτε είμαστε ζώα μ’ όλη τη σημασία της λέξης κι είναι αυτοί, οι Έλληνες, πάλι οι Έλληνες, πάντα οι Έλληνες, που μας εξώσανε από τη ζωώδικη υπόσταση και μας ανεβάσανε στην ίδια με τους εαυτούς τους ανθρώπινη βαθμίδα! Δεν αγαπάμε κάτι που θαυμάζουμε.
Ρίξε μια ματιά στην ιστορία και θα διαπιστώσεις ότι όλοι οι Ευρωπαίοι, με αρχηγούς τους Λατίνους και το Βατικανό, λυσσάξαμε να τους εξαφανίσουμε τους Έλληνες από το πρόσωπο της γης!
Δεν θα βρεις και δεν θα φανταστείς συνδυασμό και εγκλήματος, πλεκτάνης και παγίδας που δεν το σκαρφιστήκαμε και δεν το πραγματώσαμε για να τους εξολοθρεύσουμε! . η ιστορία με το μίσος κατά των Ελλήνων δεν ξέφτισε.
Ο σύγχρονος πολιτισμένος άνθρωπος είναι ο ίδιος και χειρότερος. Δεν θα επιτρέψει ποτέ το Βατικανό, να επιβιώσει στην αυλόπορτα της Ευρώπης, στα πλευρά της Ασίας και στο κατώφλι της Αφρικής ο Ελληνισμός γιατί θεωρούν ότι τους αφαιρούμε Σεβασμό και Κύρος!
Για αυτό παρόλο που τους μισώ, γιατί δεν προέρχομαι από τη φυλή τους, δεν μπορώ να μη τους θαυμάζω και να μη τους σέβομαι και θα συνεχίσω να Μελετάω τον Πλάτωνα, τον Σωκράτη και τον Περικλή όσο θα ζω, διδάσκοντας στα παιδιά μου τη Δύναμη της Σοφίας τους και την επιρροή της στη Ζωή μας και στην Ευτυχία μας!»

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2013/09/blog-post_4817.html#ixzz2djurSHOe

Σάββατο 31 Αυγούστου 2013

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ «Εποχή ανασυγκρότησης»


Ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου από μελισσοκομικής σκοπιάς,
παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον.
Οι καλοκαιρινοί τρύγοι έχουν τελειώσει και ολοκληρώθηκε η
παραγωγή μελιού στο θυμάρι, στο έλατο, στο βαμβάκι όπως και σε περιοχές
όπου κυρίαρχες ανθοφορίες είναι τα αγριοτρίφυλλα, το τσάι, τα μελάγκαθα, ο
ηλίανθος, η βελανιδιά κ.α., τοπικής σημασίας μελισσοκομικά φυτά.

Ακόμη και η πρώτη περίοδος μελιτοέκκρισης του πεύκου (τέλη Ιουλίου
– τέλος Αυγούστου) έχει τελειώσει και περνάμε στο «σταθερό κενό» του
πεύκου που εμφανίζεται από 10 - 20 Σεπτεμβρίου και οφείλεται στην αλλαγή
περιβλήματος του παρασίτου των πεύκων, του κοκκοειδούς Marchalina
hellenica, (πιο ορθά είναι στάδιο έκδυσης του κοκκοειδούς), στάδιο κατά το
οποίο δεν τρέφεται και ως εκ τούτου δεν υπάρχουν μελιτοεκκρίσεις.

Έτσι μετά από μια περίοδο έντονης δραστηριότητας του μελισσιού
(Απρίλιος – Αύγουστος) κατά την οποία η παρουσία του μελισσοκόμου στην
ύπαιθρο «δίπλα» στα μελίσσια του ήταν συχνή και επιβεβλημένη, έρχεται
σταδιακά η εποχή που και το μελίσσι, περιορίζει την έκτασή του, η εκτροφή
γόνου λιγοστεύει και περισσεύουν τα πλαίσια με μέλι, ενώ και ο ίδιος ο
μελισσοκόμος έχει αρκετές δουλειές και εργασίες μέσα στην μελισσοκομική
αποθήκη και λιγότερη στην ύπαιθρο.

Τα παραπάνω έρχονται σε συμφωνία μ’ αυτά που έχουν γραφτεί κατ΄
επανάληψη στο παρελθόν, ότι δηλαδή από το φθινόπωρο ξεκινά η νέα
μελισσοκομική χρονιά και ο Σεπτέμβριος είναι ο πρώτος μήνας του νέου
έτους. Όμως είναι πιο σωστό να θεωρείται η περίοδος αυτή , εποχή
ανάπαυλας και ανασυγκρότησης, εποχή προετοιμασίας για την τελική
προσπάθεια της χρονιάς, πριν από το ξεχειμώνιασμα, εποχή που
χαρακτηρίζεται από την παρουσία δύο σπουδαιότατων μελισσοκομικών
φυτών της χώρας μας, της ερείκης (σουσούρας) και του πεύκου.

ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥ ΤΟ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ

Οι ενέργειες του μελισσοκόμου το μήνα αυτόν, επιγραμματικά είναι:
1. Φροντίδα για τα μελισσοσμήνη γενικά.
2. Μέριμνα για το μελισσοκομικό υλικό.
3. Προσπάθεια διάθεσης του μελιού.
4. Συλλογικές ενέργειες.

1) ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΛΙΣΣΟΣΜΗΝΗ

α) Περιορισμός της έκτασης (του χώρου) του μελισσιού: με
γνώμονα ότι ο αριθμός των κηρηθρών πρέπει να είναι τόσος, όσος μπορούν
οι μέλισσες να καλύψουν για σωστή εκτροφή γόνου, αποθήκευση τροφών,
καθαρισμό και προστασία, το Σεπτέμβριο ελαττώνουμε τον αριθμό τους μετά
τους τρυγητούς, αφού και λόγω εποχής το μελίσσι αυτοπεριορίζεται και τα
επιπλέον μέλια, που καταλάμβαναν σημαντικό μέρος του χώρου της
κυψέλης, έχουν αφαιρεθεί.
β) Προμήθειες σε γύρη: Την εποχή αυτή η επάρκεια γύρης είναι
σημαντικότερη και απ’ αυτή του μελιού. Φροντίζουμε να μην αφαιρούμε με
τον τρυγητό πλαίσια με γύρη, να επιστρέψουμε μετά το ξεμέλιασμα πλαίσια
στα οποία υπάρχει γύρη, να μεταφέρουμε τα μελίσσια μας σε περιοχές με
γυρεοφόρες ανθοφορίες. Αν παρά τα ανωτέρω εκτιμούμε ότι η γύρη δεν
επαρκεί (έχοντας εμπειρία από τις τοπικές ιδιαίτερες συνθήκες) τότε
τροφοδοτούμε με υποκατάστατο γύρης. Ένα δοκιμασμένο και απλό στην
παρασκευή του υποκατάστατο είναι και το παρακάτω: Για την παρασκευή 60
κιλών υποκατάστατου (αρκετό για την τροφοδότηση 60 μελισσοσμηνών σε
δύο δόσεις του ½ κιλού).
Παρασκευή υποκατάστατου γύρης: «Σε 14 κιλά νερό (χλιαρό) διαλύουμε 5
κιλά γύρη φυσική. Στη συνέχεια προσθέτουμε και διαλύουμε σταδιακά 26
κιλά ζάχαρη. Στο τέλος 15 κιλά σογιάλευρο είναι αρκετό για να πάρει το
ζαχαροζύμαρο στερεά μορφή, ώστε να μην τρέχει ανάμεσα στα πλαίσια,
αλλά και ικανοποιητικά ρευστή ώστε να το παίρνουν οι μέλισσες ευχερώς».

Προσοχή χρειάζεται το σογιάλευρο να είναι λεπτοαλεσμένο (αλεύρι ψιλό) και
η γύρη δικής μας (του μελισσοκόμου) παραγωγής. Με γύρη αμφίβολης
προέλευσης είναι πολύ πιθανή η μετάδοση ασθενειών, κυρίως αμερικάνικης
σηψηγονίας και ασκοσφαίρωσης.

γ) Ανανέωση του πληθυσμού – βασιλοτροφία.
Μετά την εντατική αλλαγή μελιού στους καλοκαιρινούς μήνες, ιδιαίτερα σ’
ορισμένες ανθοφορίες όπως το βαμβάκι, ο ηλίανθος, το έλατο κ.α., η φθορά
των συλλεκτριών μελισσών και γενικότερα των εργατριών είναι μεγάλη. Εξ
άλλου είναι πιθανό οι καιρικές συνθήκες στο τέλος του φθινοπώρου να μην
ευνοήσουν την εκτροφή γόνου, έτσι είναι επιβεβλημένο να φροντίσει ο
μελισσοκόμος, να δημιουργήσει τις κατάλληλες συνθήκες, για την ανανέωση
του πληθυσμού. Συνήθως μια καλά μελετημένη μεταφορά των μελισσιών
εξασφαλίζει το απαραίτητο νέκταρ και τη γύρη για επέκταση του γόνου.
Κατάλληλες ανθοφορίες είναι: της ερείκης, σε υψώματα μετά από βροχές τον
Αύγουστο, μέτριες μέγιστες θερμοκρασίες και δροσερές νύχτες. Του
πολύκομβου στα θερισμένα σιτηρά με μέλι πολύ καλής ποιότητας για
διατροφή των μελισσιών, αλλά σκούρο με ιδιαίτερη γεύση και γρήγορη
κρυστάλλωση. Του κισσού σε πλαγιές λόφων και βουνών. Της μυρτιάς σε
παραποτάμιες και υγρές περιοχές. Της ακονιζάς, (σκοτζάρι) σε
ακαλλιέργητες εκτάσεις, ρείθρα δρόμων. Του κρόκου προς τα τέλη
Σεπτεμβρίου στο οροπέδιο της Κοζάνης.
Βασιλοτροφία: αυτή την περίοδο είναι δυνατό να γίνει και μάλιστα με
ικανοποιητικά αποτελέσματα αλλά πρέπει να λάβουμε μέριμνα για ύπαρξη
μεγάλου αριθμού κηφήνων. Κριτήριο για την επιτυχία είναι περισσότερο η
επάρκεια γύρης και δευτερευόντως νέκταρ και ήπιες κλιματικές συνθήκες.
Πολύ κατάλληλη ανθοφορία είναι η ερείκη του Σεπτεμβρίου. Οι βασίλισσες
του φθινοπώρου σταματούν αργά τη γέννα και ξεκινούν νωρίς το χειμώνα.
δ) Έλεγχος ασθενειών.
Το καλοκαίρι ο χειρισμός των μελισσιών, ιδιαίτερα ο λεπτομερής έλεγχος για
ασθένειες του γόνου, είναι μια χρονοβόρα και επίπονη εργασία, λόγω των
μελιτοθαλάμων που προστίθενται και των γεμάτων με μέλι πλαισίων.
Συνέπεια των ανωτέρω είναι να ξεφεύγει πολύ συχνά της παρατήρησης του
μελισσοκόμου η προσβολή στα πρώτα στάδια μελισσιών με αμερικάνικη
σηψηγονία και άλλων ασθενειών του γόνου. Το Σεπτέμβριο, που όπως
είπαμε είναι ο μήνας της ανασυγκρότησης, έχουμε την ευχέρεια να
επιθεωρήσουμε τα σμήνη μας που τώρα είναι ξελαφρωμένα από μέλια και
περιττά πλαίσια.
Οι ασθένειες που θα μας απασχολήσουν είναι η αμερικάνικη σηψηγονία και
ασκοσφαίρωση , η σακόμορφος σηψηγονία, που οφείλεται σε προσβολή από
ιό, είναι δηλαδή ίωση και δεν βοηθούν τα φάρμακα στην αντιμετώπισή της,
με συμπτώματα που μοιάζουν της αμερικάνικης σήψης. Η άρρωστη
προνύμφη μεταβάλλεται σε «σάκο» με σκληρό περίβλημα και υγρό
περιεχόμενο. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι μεταδίδεται ο ιός και με τη
βαρρόα. Δεν είναι συχνή αρρώστεια. Συνήθως ξεπερνιέται αν περιορίσουμε
τη βασίλισσα και δώσουμε χρόνο στις μέλισσες να καθαρίσουν τα
προσβεβλημένα κελιά, αναφέρεται όμως για να γίνει διάκριση από άλλες
ασθένειες και ν’ αποφύγουμε την περιττή χημειοθεραπεία.
Αν παραμεληθεί η καταπολέμηση της βαρρόα την Άνοιξη, τότε είναι σχεδόν
βέβαιο ότι, το Σεπτέμβριο θα παρατηρήσουμε τις δυσάρεστες συνέπειες από
τον ευχερή πολλαπλασιασμό του παρασίτου στον κλειστό γόνο του
καλοκαιριού. Για τους λίγους, ελπίζω που δεν γνωρίζουν τα συμπτώματα της
έντονης προσβολής από βαρρόα αναφέρω τα πιο χαρακτηριστικά. Μέλισσες
χωρίς φτερά και τρίχωμα, κακοσχηματισμένες, μπροστά στην κυψέλη καιπάνω στα πλαίσια, γόνος εγκαταλελειμμένος σκουρόχρωμος με συμπτώματα
σηψηγονίας, πλαίσια συνήθως με μέλια, πληθυσμός μελισσών
περιορισμένος.
ε) Διαχωρισμός των μελισσιών δυνατά – αδύνατα, υγιή και
προβληματικά.
Στις αρχές του φθινοπώρου είναι χρήσιμη η ανασύνταξη στον σχηματισμό
των «κοπαδιών» μας. Πολλές παραφυάδες είχαν μεγάλη ανάπτυξη και έχουν
γίνει κανονικά μελίσσια, ενώ αντίθετα μερικά μελίσσια της άνοιξης δυνατά,
έχουν εξασθενήσει, λόγω γερασμένης βασίλισσας ή άλλων διαφόρων αιτιών.
Ο διαχωρισμός αυτός είναι χρήσιμος, ιδιαίτερα για όσους έχουν μεγάλο
αριθμό μελισσιών, για το σωστό προγραμματισμό και την εκλογή της
περιοχής μεταφοράς. Ξεχωριστή τοποθεσία πρέπει να προβλεφθεί για τα
ύποπτα αρρώστιας μελισσοσμήνη καθώς και για τα προβληματικά από
διάφορες άλλες αιτίες.

2) ΜΕΡΙΜΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

α) κηρήθρες: Μετά τον τρυγητό πάντοτε κάνουμε διαχωρισμό των
κηρηθρών. Ξεχωρίζουμε τις πολύ παλιές και κατεστραμμένες κηρήθρες για
λιώσιμο και παραγωγή κεριού. Τις λιώνουμε χωριστά από τα
«ξελεπιδίσματα» γιατί πάντοτε το κερί βγαίνει σκουρόχρωμο, ενώ μέχρι να
φθάσουμε στη διαδικασία αυτή τις προφυλάσσουμε από τον κηρόσκωρο
αφού τις διατηρήσουμε στην κατάψυξη για μερικές ώρες. Τα πλάισια
βράζονται και καθαρίζονται από τα υπολείμματα των κεριών και της
πρόπολης για μελλοντική χρησιμοποίηση.
Από τις χρήσιμες κηρήθρες που απομένουν, αν είναι περισσότερες απ’
όσες χρειάζονται τα μελίσσια μας αυτή την περίοδο, διαλέγουμε για
επιστροφή στα μελισσοσμήνη όσες έχουν γύρη και τις πλέον
σκοτεινόχρωμες. Αυτή την περίοδο η προτίμηση των μελισσιών για
εκτροφή γόνου και αποθήκευση μελιού στρέφεται στις πιο «ζεστές» μαύρες
κηρήθρες.
Οι υπόλοιπες που απομένουν θα ξαναχρησιμοποιηθούν πιθανότατα την
ερχόμενη άνοιξη και η προφύλαξή τους από τον κηρόσκωρο είναι
απαραίτητη.
Βέβαια οι καινούργιες και άσπρες κηρήθρες κινδυνεύουν λιγότερο , ιδίως
αν αποθηκευθούν σε χώρο όπου δεν υπάρχουν άλλες παλιές κηρήθρες ή
χρησιμοποιημένες και ακαθάριστες κυψέλες.
β) Σκεύη τρυγητού: Μετά τον τρυγητό, όλα τα εργαλεία και τα σκεύη από
το δοχείο απολεπισμού έως το μελιτοεξαγωγέα και το φίλτρο στραγγίζονται
επιμελώς, αλλά δεν πλένονται με νερό, παρά μόνο την ημέρα που θα
πραγματοποιήσουμε τον επόμενο τρύγο είτε αυτός γίνει σ’ ένα μήνα είτε σ’
ένα χρόνο. Μόνο τα μελισσοκομικά μαχαίρια και όλα τα πλαστικά δοχεία
που τυχόν χρησιμοποιούμε ξεπλένουμε καλά με νερό, ενώ φροντίζουμε η
αποθήκη μας να έχει μελισσοστεγανότητα για να μη προσελκύονται
μέλισσες από τη γύρω περιοχή.
Προετοιμασία για το πεύκο.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου ξεκινά η καλύτερη περίοδος για την εκμετάλλευση του
πευκόμελου, που διαρκεί μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου.
Αρκετοί μελισσοκόμοι βασίζονται μόνο σ΄ αυτή την περίοδο για την
παραγωγή μελιού. Προϋποθέσεις για την πληρέστερη εκμετάλλευση του
πευκόμελου είναι:
1. Έγκαιρη μεταφορά (συνήθως 15 – 20 Σεπτεμβρίου).
2. Μελίσσια με πολλά πλαίσια γόνου.
3. Όσο το δυνατόν μεγαλύτερα αποθέματα γύρης.
4. Μελίσσια «νηστικά» κατά την έκφραση των μελισσοκόμων, δηλ.
τρυγημένα.

Δευτέρα 5 Αυγούστου 2013

Τα μυκητοκτόνα οδηγούν στην σταδιακή εξαφάνιση των μελισσών

εξαφάνιση των μελισσών 
Η δραστική μείωση του πληθυσμού των μελισσών στην Αμερική, που οδηγεί σε τεράστια οικονομική και οικολογική καταστροφή, έχει δραστηριοποιήσει τους επιστήμονες που προσπαθούν να ανακαλύψουν τα ακριβή αίτια της. Νέα μελέτη κατάφερε να αναδείξει ορισμένες από τις πιο πιθανές αιτίες των μαζικών θανάτων των μελισσών, αποδεικνύοντας ότι τα μυκητοκτόνα και τα νεονικοτινοειδή φυτοφάρμακα οφείλονται για αυτήν την μαζική εξαφάνιση. Τα συγκλονιστικά αποτελέσματα αυτής της μελέτης αποδεικνύουν ότι η σταδιακή εξάλειψη των μελισσών θα είναι ολοένα και πιο δύσκολο να αποφευχθεί στο μέλλον.

Οι επιστήμονες προσπάθησαν εντατικά να ανακαλύψουν τα αίτια της αποκαλούμενης Διαταραχής Κατάρρευσης της Αποικίας των Μελισσών (σ.σ. pentapostagma.gr - Colony Collapse Disorder (CCD) η οποία έχει ήδη οδηγήσει στον αφανισμό περίπου 10 εκατομμυρίων κυψελών, με συνολικό κόστος στην Αμερικανική οικονομία ύψους 2δις δολαρίων σε χρονικό διάστημα μόλις μίας εξαετίας.. Στην πλειονότητα των μελετών ενοχοποιήθηκαν πρωταρχικά τα ζιζανιοκτόνα, τα παράσιτα που είναι φορείς ασθενειών καθώς και η κακή διατροφή..

Όμως, σε μία πρωτοποριακή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS ONE, επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Maryland και του Υπουργείου Γεωργίας των Η.Π.Α (US Department of Agriculture) ανακάλυψαν ότι για τη δραστική μείωση του πληθυσμού των μελισσών οφείλεται ο συνδυασμός ζιζανιοκτόνων και μυκητοκτόνων που μολύνουν τη γύρη που συλλέγουν οι μέλισσες ώστε να θρέψουν τις αποικίες τους... 

Τα συγκεκριμένα ευρήματα, αν και αποτελούν μία πρωτοποριακή εξήγηση για τον μεγάλοαριθμό θανάτων μελισσών δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τα ακριβή αίτια της Διαταραχής Κατάρρευσης της Αποικίας των Μελισσών – που οδηγεί στον στιγμιαίο θάνατο ενός ολόκληρου μελισσιού..

Οι ερευνητές συνέλεξαν γύρη από μελίσσια της Ανατολικής Ακτής των Η.Π.Α για την επικονίαση καλλιεργειών βατόμουρου, πεπονιού και άλλων καλλιεργειών και τη χρησιμοποίησαν για να θρέψουν υγιείς μέλισσες: ως αποτέλεσμα οι μέλισσες ήταν πολύ πιο ευάλωτες στην μόλυνση από το παράσιτο με την επιστημονική ονομασία Nosema ceranae. Το συγκεκριμένο παράσιτο σχετίζεται άμεσα με τη Διαταραχή Κατάρρευσης των Αποικιών – πιο συγκεκριμένα η γύρη ήταν μολυσμένη κατά μέσο όρο με εννέα διαφορετικά ζιζανιοκτόνα και μυκητοκτόνα, και μάλιστα οι επιστήμονες ανακάλυψαν 21 διαφορετικά αγροτικά χημικά σε μόλις ένα δείγμα.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο ήταν ότι οι μέλισσες που τρέφονταν με γύρη που ήταν μολυσμένη με μυκητοκτόνα εμφάνιζαν έως και τρεις φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να μολυνθούν από το παράσιτο. Ενώ είναι ευρύτατα χρησιμοποιούμενα και θεωρήθηκαν ακίνδυνα μέχρι σήμερα, τα μυκητοκτόνα ενοχοποιούνται άμεσα για τη μείωση του πληθυσμού των μελισσών..

Ο Dennis vanEngelsdorpo κύριος συγγραφέας της μελέτης, δήλωσε σχετικά: “Υπάρχουν ολοένα και αυξανόμενες ενδείξεις ότι τα μυκητοκτόνα ενδέχεται να επηρεάζουν άμεσα τους πληθυσμούς των μελισσών και πρέπει πλέον να επαναξιολογηθεί ο τρόπος με τον οποίο πραγματοποιείται η ετικετοποίηση των γεωργικών χημικών”.


Τετάρτη 31 Ιουλίου 2013

Ενισχύσεις 17 εκατ. για την μελισσοκομία

Συνολικό ποσό 8,5 εκατ. ευρώ θα λάβει η Ελλάδα στην ερχόμενη τριετία 2014-2016 μέσω των προγραμμάτων για τη βελτίωση της παραγωγής μελιού
Τα εν λόγω προγράμματα εγκρίθηκαν  την περασμένη Πέμπτη 18 Ιουλίου  από την  Ευρωπαϊκή Επιτροπή και πρόκειται για το 9% των συνολικών ποσών που διαθέτει η ΕΕ για τα 28-πλέον- κράτη μέλη της.

Λαμβάνοντας υπόψη και την εθνική συμμετοχή στις ενισχύσεις, τα συνολικά διαθέσιμα ποσά για την ελληνική μελισσοκομία ανέρχονται στα 17 εκατ. ευρώ.
Τα ποσά κατ’ έτος, οι δράσεις που χρηματοδοτούνται

Η συνολική προϋπολογισθείσα δαπάνη για την Ελλάδα καθορίζεται για κάθε ένα από τα έτη αναφοράς ως εξής:

Έτος
Ευρωπαϊκή Χρηματοδότηση
Κρατικός Προϋπολογισμός
Συνολική προϋπολογισθείσα δαπάνη
2014
2.825.000
2.825.000
5.650.000
2015
2.825.000
2.825.000
5.650.000
2016
2.850.000
2.850.000
5.700.000
ΣΥΝΟΛΟ
8.500.000
8.500.000
17.000.000
 Τα ποσά της χρηματοδότησης κατανέμονται βάσει του εγκεκριμένου εθνικού «μελισσοκομικού προγράμματος» στις ακόλουθες δράσεις:
Μέτρο 1ο :    ΤΕΧΝΙΚΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΜΑΔΕΣ ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΩΝ
1.1            Λειτουργία κέντρων μελισσοκομίας
1.2            Λειτουργία ηλεκτρονικού δικτύου μελισσοκομίας
1.3            Εκπαιδεύσεις μελισσοκόμων – έκδοση εντύπων
1.4            Στήριξη της προώθησης του μελιού και των άλλων προϊόντων της κυψέλης
Μέτρο 3ο :  ΕΞΟΡΘΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΩΝ
3.1     Εξοπλισμός για τη διευκόλυνση των μετακινήσεων (αντικατάσταση κυψελών)
3.2     Οικονομική στήριξη της νομαδικής μελισσοκομίας
Μέτρο 4ο :    ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΩΝ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΦΥΣΙΚΟΧΗΜΙΚΩΝ ΙΔΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΜΕΛΙΟΥ
4.1    Αναλύσεις μελιού
4.2    Στήριξη ίδρυσης και λειτουργίας εργαστηρίων ανάλυσης μελιού
Μέτρο 6ο :    ΕΦΑΡΜΟΣΜΕΝΗ ΕΡΕΥΝΑ
6.1    Εφαρμοσμένη έρευνα
Τα προφίλ των μελισσοκομικών προγραμμάτων
Υπενθυμίζεται ότι τα μελισσοκομικά προγράμματα είναι συγχρηματοδοτούμενα σε ποσοστό 50% από την Ε.Ε. και 50% από τον Κρατικό Προϋπολογισμό.
Στόχος των μελισσοκομικών προγραμμάτων είναι, μέσω της υλοποίησης δράσεων διαρθρωτικού χαρακτήρα να βελτιωθούν οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας των μελισσοκομικών προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να στηριχθεί ο τομέας της μελισσοκομίας. Το ύψος της Ευρωπαϊκής συμμετοχής στη χρηματοδότηση των «μελισσοκομικών προγραμμάτων» σχετίζεται άμεσα και καθορίζεται από τον σύνολο των μελισσοσμηνών που διαθέτει το κάθε Κράτος Μέλος.
Οι επιδοτήσεις μπορούν να χρηματοδοτήσουν έξι κατηγορίες μέτρων υπέρ των μελισσοκόμων: τεχνική βοήθεια προς τους μελισσοκόμους και τις ομάδες τους, έλεγχο της βαρροϊκής ακαρίασης, που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα των μελισσοσμηνών, εργαστηριακές αναλύσεις που διασφαλίζουν την ποιότητα, ανασύσταση του μελισσοκομικού κεφαλαίου και εφαρμοσμένη έρευνα στον τομέα με στόχο την βελτίωση της παραγωγικότητας.
Η δήλωση Τσαυτάρη
Ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Αθανάσιος Τσαυτάρης με αφορμή την έγκριση των προγραμμάτων μελισσοκομίας προέβη στην ακόλουθη δήλωση:
«Η νέα χρηματοδότηση θα επιτρέψει την απρόσκοπτη συνέχιση ενός αποτελεσματικού προγράμματος, για ένα κλάδο με παρουσία στις εξαγωγές μας, που απασχολεί περί τους 27.000 μελισσοκόμους, σε περιοχές μάλιστα ευαίσθητες όπως τα νησιά. Το μέλι είναι ένα σημαντικό προϊόν για τη χώρα, ένα προϊόν εθνικής εμβέλειας, υψηλής διατροφικής αξίας, που συμβολίζει την ποιότητα και την αειφορία. Ο τομέας έχει σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης, αν ληφθεί υπόψη ότι η ΕΕ καλύπτει από την εγχώρια παραγωγή μόλις το 40% των αναγκών της. Με την κατάλληλη υποστήριξη μπορεί να αποδειχθεί άλλη μια  πηγή απασχόλησης και εισοδήματος προερχομένη από τον πρωτογενή τομέα».

Δευτέρα 22 Ιουλίου 2013

Εγκρίθηκαν τα προγράμματα μελισσοκομίας 2014-2016

Εγκρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τα προγράμματα για τη βελτίωση της παραγωγής μελιού, προϋπολογισμού για την Ελλάδα περί τα 8,5 εκατ.ευρώ, στην τριετία 2014 - 2016.
Εγκρίθηκαν τα προγράμματα μελισσοκομίας 2014-2016Tο ποσό αυτό αντιπροσωπεύει το 9% περίπου των συνολικών ποσών που διαθέτει η ΕΕ για τα 28 πλέον κράτη μέλη. Αν ληφθεί υπόψη και η εθνική συμμετοχή στις ενισχύσεις, τα συνολικά διαθέσιμα ποσά για την ελληνική μελισσοκομία φθάνουν τα 17 εκατ. ευρώ.
Τα «μελισσοκομικά προγράμματα» είναι συγχρηματοδοτούμενα σε ποσοστό 50% από την Ευρωπαϊκή Ένωση και 50% από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Στόχος των μελισσοκομικών προγραμμάτων είναι, μέσω της υλοποίησης δράσεων διαρθρωτικού χαρακτήρα, να βελτιωθούν οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας των μελισσοκομικών προϊόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να στηριχθεί ο τομέας της μελισσοκομίας. Το ύψος της ευρωπαϊκής συμμετοχής στη χρηματοδότηση των «μελισσοκομικών προγραμμάτων» σχετίζεται άμεσα και καθορίζεται από το σύνολο των μελισσοσμηνών, που διαθέτει το κάθε κράτος μέλος.
Οι επιδοτήσεις μπορούν να χρηματοδοτήσουν έξι κατηγορίες μέτρων υπέρ των μελισσοκόμων: Τεχνική βοήθεια προς τους μελισσοκόμους και τις ομάδες τους, έλεγχο της βαρροϊκής ακαρίασης, που αποτελεί σημαντικό πρόβλημα των μελισσοσμηνών, εργαστηριακές αναλύσεις που διασφαλίζουν την ποιότητα, ανασύσταση του μελισσοκομικού κεφαλαίου και εφαρμοσμένη έρευνα στον τομέα, με στόχο τη βελτίωση της παραγωγικότητας.